Το πρόβλημα του αυτογκόλ στην πολιτική

Τον Νοέμβριο του 1987, στο Ολυμπιακό Στάδιο, το ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό είχε μια παράξενη εξέλιξη. Στο 13ο λεπτό ο Πέτρος Μίχος έστειλε την μπάλα στα δίχτυα της δικής του ομάδας. Ο Παναθηναϊκός προηγήθηκε χωρίς να έχει σκοράρει. Στις αρχές του δευτέρου μέρους ήρθε και δεύτερο αυτογκόλ, αυτή τη φορά από τον τερματοφύλακα Γιάτσεκ Καζιμιέρσκι. Το τελικό 1-4 έμεινε στην ιστορία όχι μόνο ως μεγάλη νίκη του Παναθηναϊκού, αλλά και ως ένας αγώνας στον οποίο ο ηττημένος είχε συμβάλει αποφασιστικά στην ήττα του.

Στην πολιτική, βέβαια, δεν υπάρχουν εστίες, δοκάρια και τέρματα. Υπάρχουν όμως αυτογκόλ. Δηλώσεις που δεν χρειαζόταν να γίνουν, ζητήματα που υποτιμήθηκαν, υποθέσεις που αντιμετωπίστηκαν με αλαζονεία, αντιφάσεις που γκρέμισαν ένα προσεκτικά κατασκευασμένο αφήγημα, εσωτερικές συγκρούσεις που προσφέρθηκαν ως δώρο στον αντίπαλο.

Σε μια εκλογική αναμέτρηση χωρίς ισχυρό ρεύμα υπέρ κάποιου κόμματος, νικητής μπορεί να μην αναδειχθεί εκείνος που θα εμπνεύσει περισσότερο, αλλά αυτός που θα διαπράξει τα λιγότερο σοβαρά λάθη.

Ανάρτηση στο Facebook, 11 Σεπτεμβρίου 2026. Η ανάρτηση στο Facebook · Η συνέχεια του άρθρου στο liberal.gr