Ανοιχτοί Χώροι

irak1Σήμερα , όπως κάθε μέρα άλλωστε, ανέβηκα με το σκύλο μου -τον Μάρκο, στο Λυκαβηττό. Δεν θα ασχοληθώ τώρα με την κατάσταση του λόφου, αυτό είναι άλλο θέμα, θα αναφερθώ κάποια άλλη στιγμή.
 Αυτό, όμως που θα αντικρίσει όποιος ανεβεί ,είναι δεκάδες ανθρώπων, κάθε ηλικίας , με καφέ και αναψυκτικά στο χέρι, να κάθονται όπου βρουν. Θα δει ως και εφήβους να παίζουν μπάλα. Ως και συμπολίτες με «ταπεράκια» θα δει να γευματίζουν!
 Η ίδια κατάσταση φυσικά, υπάρχει παντού!Σε κάθε πλατεία και σε κάθε πάρκο.Αναρωτιέμαι πραγματικά, πιστεύει κανένας ότι οι διάφορες αποφάσεις που αφορούν τους ανοιχτούς χώρους, έχουν πλέον κάποιο νόημα; Θεωρεί κάποιος ότι το να αντιμετωπίζεις τη λύση ενός προβλήματος σε συνθήκες εργαστηρίου, μπορεί να είναι η λύση και σε συνθήκες πραγματικής ζωής;Δηλαδή , τι θα άλλαζε  αν τα μαγαζιά που μπορούσαν προσφέρουν καφέ και φαγητό ΜΟΝΟ σε ανοιχτούς χώρους ήταν ανοιχτά, με μέτρα φυσικά;Η χώρα μας – και ευτυχώς, έχει ένα κλίμα που επιτρέπει την άνετη λειτουργία των εξωτερικών χώρων.
Αν οι χώροι αυτοί ανοίξουν συντεταγμένα, θα είναι χίλιες φορές και απο πολλές πλευρές καλύτερα!Να το ξαναδείτε το θέμα διότι αυτό που γίνεται , είναι μια τρύπα στο νερό…