Το δίδαγμα της Τρομοκρατίας

Το τρομοκρατικό φαινόμενο στην Ελλάδα, προσφέρεται αναμφίβολα για ανάλυση σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα.

Κοινωνιολογικά, όσον αφορά τις προϋποθέσεις που ευνοούν την ανάπτυξη του.

Πολιτικά, για τη διερεύνηση της ιδεολογικής του προέλευσης και καταγωγής.

Ιστορικά, για της επιπτώσεις που επέφερε στο πολιτικό σύστημα και την εξέλιξη του στη χώρα.

Είμαστε ,άλλωστε, η μόνη Ευρωπαϊκή χώρα που το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται με τόση ένταση και σε τόση διάρκεια.

Δεν υπάρχει, όμως ,καμία αμφιβολία, ότι τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί καίρια πλήγματα στον πυρήνα της τρομοκρατίας.

Και οι πρόσφατες συλλήψεις, αποτελούν μια εξαιρετικά σημαντική εξέλιξη που αθροίζεται κυρίως , στην γενικότερη προσπάθεια περιορισμού και αποτροπής του φαινόμενου για το μέλλον.

Πέραν όμως της ανάλυσης που μπορεί να γίνει, η του ενδιαφέροντος που παρουσιάζει σε ειδησεογραφικό επίπεδο το θέμα, οι επιτυχίες αυτές, είναι εξαιρετικά διδακτικές για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος συνολικά στη χώρα.

Μπορούσε η πολιτεία να έχει τις επιτυχίες αυτές, αν οι πολιτικές δυνάμεις δεν παρουσίαζαν τον αυξημένο βαθμό ομοθυμίας στην αντιμετώπιση του φαινομένου;

Θα υπήρχαν αυτά τα αποτελέσματα αν η ιδία η κοινωνία δεν συμμεριζόταν τις προσπάθειες αυτές;

Ηταν δυνατόν να υπάρξουν τα πλήγματα αυτά ,αν οι χειριστές του ζητήματος δεν είχαν ενσωματώσει την πείρα που αποκτήθηκε διαχρονικά, και κυρίως απ τις γνώσεις που απέκτησαν κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων ;

Θα λειτουργούσε αποτελεσματικά η αποτροπή αν το ανθρώπινο δυναμικό των αρμοδίων αρχών είχε αξιολογηθεί – είτε από τους μεν είτε από τους δε, με κομματικά κριτήρια γεγονός που μετά βεβαιότητας θα τους είχε οδηγήσει στην έξοδο από το σώμα ;

Καμία επιτυχία δε θα είχε σημειωθεί, αν οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά ήταν αρνητικές.

Αντίστοιχα, ο σκληρός πυρήνας των ευρύτερων προβλημάτων της χώρας , εδράζεται στη τρόπο που οι πολιτικές δυνάμεις διαχειρίστηκαν τα πράγματα τις τελευταίες δεκαετίες , στο πολιτικό προσωπικό που είχε την καίρια ευθύνη και στην νομιμοποίηση που προσέφεραν οι πολίτες γι αυτό.

Αν συνεπώς είναι σαφές ότι ο κομματισμός ,οι πελατειακές δομές, ο λαϊκισμός , η δημαγωγία και η ασυνέχεια πολιτικών σε καίριους τομείς ,είναι η βαθύτερη αιτία της κρίσης που σήμερα βιώνει η χώρα, τότε οι λύση είναι εξίσου προφανής.

Την υποδεικνύει τρόπος αντιμετώπισης του τρομοκρατικού φαινόμενου : συνεννόηση για τα αυτονόητα, χωρίς κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για τις επιτυχίες

(Δημοσιεύτηκε στον Τύπο της Κυριακής 12 Δεκ.2010)