Κρίση και Ευκαιρίες

Η συζήτηση του προϋπολογισμού του κράτους, πέραν όλων των άλλων, ανέδειξε σε όλο της το εύρος το μέγεθος της κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα.

Πολιτικές ιδεοληψίες, καιροσκοπικές προσεγγίσεις και κοντόφθαλμοι μικροκομματικοί υπολογισμοί οδήγησαν διαχρονικά, σε μοντέλα ανάπτυξης καταδικασμένα εξ αρχής.

Η κοινωνία βιώνει τις συνέπειες του πελατειακού κράτους, του λαϊκισμού και πολλών ετών κακοδιαχείρισης
Τα χρόνια που θα ακολουθήσουν, θα είναι για όλους – και κυρίως για τη νέα γενιά, τα δυσκολότερα από κάθε άποψη.

Η Ελληνική οικονομία υποχρεούται εκ των πραγμάτων να μπει σε φάση βίαιης αναπροσαρμογής και εξορθολογισμού – με ότι αυτό συνεπάγεται για την κοινωνία και τη συνοχή της.

Όσοι όμως μελετούν την Ελληνική Οικονομία, γνωρίζουν, ότι πέραν των στρεβλώσεων και των ολιγοπωλιακών χαρακτηριστικών της, δεν έγινε ποτέ καμία σοβαρή προσπάθεια αξιοποίησης των συγκριτικών της πλεονεκτημάτων.

Το δυστύχημα είναι, ότι ακόμα και αυτή την ύστατη ώρα, η κυβέρνηση δεν έχει στρέψει την προσοχή της στα συγκριτικά αυτά πλεονεκτήματα , ενώ είναι βέβαιο ότι αποτελούν μονόδρομο για την οικονομική ανάπτυξη.

Το Υπουργείο Ναυτιλίας διελύθη στα εξ ων συνετέθη με εμφανείς ήδη καταστροφικές συνέπειες στην ακτοπλοΐα, την λιμενική πολιτική και το ευρύτερο πλέγμα της των ναυτιλιακών επιχειρήσεων .

Το Υπουργείο Πολιτισμού ζει τις χειρότερες στιγμές της ιστορίας του με κλειστούς αρχαιολογικούς χώρους, διάλυση των υπηρεσιών του και πλήρη αποδιοργάνωση των περιφερειακών του μονάδων .

Το Υπουργείο Τουρισμού, κινείται με κεκτημένη ταχύτητα χωρίς να είναι σε θέση να στηρίξει με συγκεκριμένες πολιτικές μια βιομηχανία απ τη οποία εξαρτώνται χιλιάδες ελληνικές οικογένειες.

Η Ναυτιλία, ο Πολιτισμός και ο Τουρισμός όμως, είναι το έδαφος πάνω στο οποίο μπορεί και πρέπει να στηριχθεί οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια στο μέλλον.

Είναι οι τομείς που επειδή ακριβώς αποτελούν το συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας ,πρέπει αφού να τοποθετηθούν απ όλους στο κομματικό απυρόβλητο, να σχεδιαστούν από την αρχή και πάνω σ αυτό το σχεδιασμό να ακουμπήσουν όλες οι άλλες πολιτικές ανάπτυξης.

Αν είναι λοιπόν αλήθεια ότι η κρίση γεννά ευκαιρίες, αυτή ήταν ίσως η τελευταία που μπορούσαμε να έχουμε ως χωρά και είναι εγκληματικό που δεν αποτυπώνεται στο φετινό προϋπολογισμό.

(Ελεύθερος Τύπος Κυριακής 26.12.2010)