Δύο μέτρα, δύο σταθμά !

Παρακολουθώ την εξέλιξη της υπόθεσης του Ρωμανού ,τον δημόσιο διάλογο που έχει αναπτυχθεί γύρω απ το θέμα αλλά και τις εκδηλώσεις συμπαράστασης (κάθε μορφής) που έχουν εκδηλωθεί τις τελευταίες ημέρες.
Μου ήρθε ,λοιπόν, στο νου η υπόθεση του του τυφλού μαθητή Αργύρη Κουμτζή , που αντιμετώπισε προβλήματα στην εγγραφή του σε τμήμα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης , παρ ότι είχε καταφέρει να εισαχθεί κάνοντας πραγματικά τα αδύνατα, δυνατά.
Ποιος υποστήριξε τότε τον Αργύρη;
Πόσες εκδηλώσεις έγιναν;
Πόσα κόμματα πήραν δημόσια θέση για το θέμα;
Πόσες διαδικτυακές ομάδες υποστήριξης δημιουργήθηκαν;
Η αλήθεια είναι ότι είμαστε κοινωνία πολλών ταχυτήτων… Ιδιαίτερα ανεκτική σ ότι έχει να κάνει με την κουλτούρα που έχει καθιερώσει- χρόνια τώρα, η Αριστερά στη χώρα και παγερά αδιάφορη σ ότι δε σχετίζεται μ αυτήν.
Αν το θέμα του Ρωμανού είναι να σπουδάσει, η πολιτεία προφανώς και πρέπει να σταθεί δίπλα του.
Αυτό είναι όμως το θέμα του; Μακάρι…