Αίμα στην Αρένα

Οι εξελίξεις στην υπόθεση του Βατοπεδίου, η εκκρεμότητα της διερεύνησης της υπόθεσης των ομολόγων, το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο της Ζήμενς και η θύελλα των αντιδράσεων που ξέσπασε αμέσως μετά την ανακοίνωση του, θέτουν από μόνα τους το ερώτημα :
Μπορεί τελικά η πολιτική ζωή της χώρας να αυτοκαθαρθεί;

Είναι προφανές πως όχι.

Ο λόγος είναι απελπιστικά απλός. Η κάθαρση στην Ελλάδα, δεν είναι μια πολιτικά ουδέτερη διαδικασία που τείνει στην εξεύρεση της αλήθειας. Είναι οπλοστάσιο στην τακτική των κομμάτων για την κατάκτηση της εξουσίας και τελικά μέρος του κομματικού ανταγωνισμού.
Επιχειρείται από πρόσωπα που ανήκουν και είναι ενταγμένα ενεργά στο κομματικό σύστημα.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν είναι σε θέση –είτε λόγο έλλειψης γνώσεων είτε λόγο προσωπικής στάσης απέναντι στα πρόσωπα που κάθε φορά ερευνώνται, να σχηματίσουν ανεξάρτητη δικανική κρίση.
Και κυρίως, κάθε τους απόφαση, αποτιμάται σε πολιτικό κόστος η όφελος για τους πολιτικούς φορείς που εκπροσωπούν.

Είναι εξάλλου ιστορικά αποδεδειγμένο, ότι σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία 30 χρόνια, έχουν πέσει απ την εξουσία μέσα σε ένα κλίμα έντονης σκανδαλολογίας και λαϊκισμού γύρω απ τις διάφορες υποθέσεις.
Παρ όλα αυτά, μετά την παρέλευση χρόνου και με ελάχιστες εξαιρέσεις, είτε αποδεικνύεται ότι οι υποθέσεις αυτές η δεν ήταν στην πραγματικότητα σκάνδαλα , είτε ήταν, αλλά δεν ερευνήθηκαν ποτέ σε βάθος ούτως ώστε να δοθεί απάντηση στο δίκαιο αίτημα των πολιτών για τιμωρία των πραγματικών ενόχων.

Μ άλλες λέξεις, στην χώρα παρουσιάζεται το εξής καταπληκτικό φαινόμενο :
Είτε υπάρχουν σκάνδαλα, που όμως δε έγινε ποτέ γνωστό ποιοι πραγματικά τα διέπραξαν -όπως αυτό του Χρηματιστήριου λόγου χάρη, είτε έχουν οριστεί με πολιτικά κριτήρια οι ένοχοι , χωρίς να έχει αποδειχτεί ότι έχουν πραγματική εμπλοκή στα σκάνδαλα – όπως για παράδειγμα η Ζήμενς.

Ποιος ευθύνεται λοιπόν πραγματικά για την κατάσταση αυτή;

Ο νόμος « περί ευθύνης Υπουργών » που παραγράφει υποθέσεις, η το πολιτικό προσωπικό που δεν έχει τα ανακλαστικά και χρόνια τώρα αδυνατεί –ηθελημένα η αθέλητα, να τον εφαρμόσει ;

Το πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής για την Ζήμενς απαντά στο ερώτημα από μόνο του: Αίμα στην αρένα για να ηρεμήσουν τα πλήθη και αφού η αλήθεια δεν μπορεί τελικά να βρεθεί, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια.

(Δημοσιεύθηκε στον Ελ.Τύπο 30 Ιανουαρίου 2011)